હવે આંતક ફેલાવશો, તો યુદ્ઘની રાહ પર જશો, મોદીને પાકિસ્તાનને મોકલ્યો કડક સંદેશો

પરંતુ 1971 ની કારમી હાર અને કારગિલની હાર પછી, ટેવથી મજબૂર અને સીધું યુદ્ધ લડવાની હિંમત એકઠી ન કરી શકતા પાકિસ્તાને ફરીથી પોતાની પ્રોક્સી યુદ્ધની રણનીતિના ભાગ રૂપે પુલવામા ઘટનાને અંજામ આપ્યો. ભારતે બાલાકોટમાં હવાઈ હુમલો કરીને તરત જ આનો જવાબ આપ્યો.

બાલાકોટ પર હુમલો કરીને ભારતે બીજો મોટો સંદેશ આપ્યો હતો. ભારત ફક્ત પાકિસ્તાનને એટલું જ કહી રહ્યું ન હતું કે તે બાલાકોટમાં આતંકવાદી ઠેકાણાનો નાશ કરી રહ્યું છે, પરંતુ તે પાકિસ્તાનને એ પણ કહી રહ્યું હતું કે તે જેહાદની માનસિકતાને જન્મ આપતી વિચારસરણી પર હુમલો કરી રહ્યું છે.

તે સમયે સૈયદ અહમદ બરેલવી ગઝવા-એ-હિંદના ઈરાદા સાથે હિન્દુસ્તાનને દારુલ-હરબથી દારુલ-ઈસ્લામમાં રૂપાંતરિત કરવા નીકળ્યા હતા. પરંતુ રણજીત સિંહની સેનાએ માત્ર તેમનો અંત જ નહીં કર્યો, પરંતુ તેમના સમર્થકોની મોટી સંખ્યામાં હત્યા કરી અને તેમની જેહાદી વિચારસરણીને દફનાવી દીધી.

પણ ઇતિહાસની દુર્ઘટના એ છે કે લોકો તેને વાંચે છે, પણ યાદ રાખતા નથી. સૈયદ અહમદ બરેલવીના ભાગ્યને યાદ રાખવાને બદલે, પાકિસ્તાન અને તેના આતંકવાદી ગુંડાઓ હજુ પણ તેમના દ્વારા આપવામાં આવેલી જેહાદી વિચારસરણી સાથે ભારત સામે જેહાદ કરવા માટે બહાર નીકળે છે.

જે રીતે મહારાજા રણજીત સિંહની સેનાએ તે સમયે ગઝવા-એ-હિંદની વિચારધારાને નષ્ટ કરી દીધી હતી, તેવી જ રીતે, મોદીની વર્તમાન સરકાર પણ જેહાદીઓ સામે કડક કાર્યવાહી કરીને અને તેમને નર્કનો રસ્તો બતાવીને ગઝવા-એ-હિંદની વિચારધારાના શબપેટીમાં છેલ્લો ખીલો ઠોકવાનો પ્રયાસ કરી રહી છે. આ અંતર્ગત, 2019 માં બાલાકોટમાં પણ હવાઈ હુમલો કરવામાં આવ્યો હતો, એ જ બાલાકોટ જ્યાં આતંકવાદીઓએ બરેલવીને પોતાનો આદર્શ માનીને જેહાદ દ્વારા ગઝવા-એ-હિંદનું સ્વપ્ન જોયું હતું.

સમસ્યા એ છે કે જ્યારે બુદ્ધિ ઓછી હોય, અને હાથમાં કટોરો હોય, ત્યારે ન તો દેશ કે ન તો તેના ગુલામો સાચા માર્ગ પર ચાલી શકે છે. ગમે તે હોય, કહેવાય છે કે કૂતરાની પૂંછડી ક્યારેય સીધી હોતી નથી. ગયા મહિનાની 22મી તારીખે, પાકિસ્તાન અને તેના દ્વારા પોષાયેલા આતંકવાદીઓએ ફરી એકવાર પહેલગામમાં આતંકવાદી હુમલો કરીને ઘૃણાસ્પદ કૃત્ય કર્યું. સ્વાભાવિક છે કે, મોદી સરકારે તે આતંકવાદી હુમલાનો જવાબ આપવામાં બે અઠવાડિયાથી વધુ સમય લીધો ન હતો.

આવા ઠેકાણાઓનો નાશ કરવામાં આવ્યો એટલું જ નહીં, પરંતુ પાકિસ્તાનને ભાનમાં લાવવાને બદલે, ઘમંડી પાકિસ્તાનને ઘૂંટણિયે પાડવાના પ્રયાસો કરવામાં આવ્યા. જ્યાં પાકિસ્તાન દર વખતે ભારતને પરમાણુ બોમ્બ રાખવાની અને તેની સામે કાર્યવાહી કરવાની ધમકી આપીને ડરાવતું હતું, ત્યાં હવે મોદીના નેતૃત્વ હેઠળનું ભારત તેની પરમાણુ શક્તિની નોંધ લેવા પણ તૈયાર નથી. સર્જિકલ સ્ટ્રાઈક, હવાઈ હુમલા અને હવે 'ઓપરેશન સિંદૂર' દ્વારા પાકિસ્તાન અને તેના આતંકવાદી ગેંગને હરાવનાર ભારતે સ્પષ્ટ સંદેશ આપ્યો છે: અમને ધમકાવશો નહીં. જો તમે કંઈ વધુ ઘૃણાસ્પદ કરશો, તો તમે ધૂળમાં ભળી જશો અને આપણી પરમાણુ શક્તિ નકામી થઈ જશે.

આવું પહેલાં ક્યારેય બન્યું નહોતું, પાછલી સરકારોમાં તેઓ પોતાની ગુંડાગીરી બતાવતા હતા કારણ કે તેઓ જાણતા હતા કે તેમની ગુંડાગીરીથી તેમને ફાયદો થશે. આસિફ મુનીરનો અવાજ પણ બોલી શકાતો ન હતો, જેમણે પાકિસ્તાની આર્મી ચીફ તરીકે પહેલગામ હુમલાનું કાવતરું ઘડ્યું હતું અને હાફિઝ-એ-કુરાન હોવાનો ગર્વ કરતી વખતે બે રાષ્ટ્ર સિદ્ધાંતનો દાવો કર્યો હતો.

પણ આ બકવાસ વાતો કરતી વખતે મુનીર કદાચ એ યાદ રાખવાનું ભૂલી ગયો હશે કે હવે ભારતનો મૂડ બદલાઈ ગયો છે, મોદીના નેતૃત્વમાં તે એક નવા માર્ગ પર આગળ વધ્યું છે, એવી માનસિકતા સાથે કે જો તમે તમારી આંખો બતાવશો તો તમારી આંખો કાઢી નાખવામાં આવશે.

આ જ કારણ છે કે તેઓ અમેરિકાની મધ્યસ્થીથી યુદ્ધવિરામ માટે સંમત થયા છે. પરંતુ આ પહેલા ભારતે સ્પષ્ટ સંકેત આપી દીધો છે કે જો આપણે યુદ્ધ બંધ કરીશું તો તેનો અર્થ એ નથી કે આપણે ભવિષ્યમાં પાકિસ્તાનને કોઈપણ તોફાન કરવાની છૂટ આપીશું. એટલા માટે ભારતે યુદ્ધવિરામ પહેલાં જાહેરાત કરી હતી કે આગળની કોઈપણ આતંકવાદી ઘટનાને યુદ્ધ ગણવામાં આવશે અને તેનો યોગ્ય રીતે જવાબ આપવામાં આવશે. જો પાકિસ્તાન ભારતના ક્રોધથી બચવા માંગે છે, તો તેણે તેની દાયકાઓ જૂની માનસિકતાથી છૂટકારો મેળવવો પડશે, તેના આતંકવાદી માળખાનો નાશ કરવો પડશે, તેના જેહાદી ગુંડાઓને ભગાડવા પડશે અને બધું જ ત્યાગ કરવું પડશે.

પાકિસ્તાન માટે આ સરળ નહીં હોય, પરંતુ તેની પાસે કોઈ વિકલ્પ પણ નથી. ભારતે તેના માટે ઘણા રસ્તા છોડ્યા નથી. ભારતનો આ સંદેશ ફક્ત પાકિસ્તાન માટે જ નહીં, પણ બાંગ્લાદેશ માટે પણ છે, જેનો જન્મ 1971માં પાકિસ્તાનની ગુલામીમાંથી મુક્ત થયા પછી ભારતે કર્યો હતો, પરંતુ જેહાદી વિચારસરણીના ઉદય સાથે, તે પણ કૃતઘ્ન બની ગયું છે અને હવે ભારતને પોતાની તાકાત બતાવવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યું છે. જો તે ભારત વિરુદ્ધ આતંકવાદી પ્રવૃત્તિઓ માટે તેની જમીનનો ઉપયોગ કરવાની મંજૂરી આપે તો ભારત તેને પણ છોડશે નહીં. ભારતના બેકાબૂ પડોશીઓ જેમ કે પાકિસ્તાન અને બાંગ્લાદેશ અને તેમના ગુંડાઓ આ વાત જેટલી વહેલી સમજે તેટલું સારું.